Zasób wiedzy podwaja się przeciętnie co 10 lat

Biorąc pod uwagę fakt, że zasób wiedzy podwaja się przeciętnie co 10 lat, a w niektórych dyscyplinach nawet szybciej, że tempo rozwoju nauki i techniki, przemian społecznych, a w konsekwencji  systemów oświatowych, powoduje niespotykane dotąd zmiany roli społecznej nauczyciela, dotychczasowe struktury kształcenia nauczycieli nie mogły wytrzymać nacisku tych nowych procesów i zjawisk, które niesie rewolucja naukowo-techniczna. Jest to zjawisko typowe dla wielu systemów oświatowych; w licznych krajach podjęte w ostatnich latach decyzje o kształceniu nauczycieli mają na celu podniesienie poziomu kwalifikacji kadr oświatowych, przedłużenie kształcenia wstępnego oraz zinstytucjonalizowanie kształcenia w trakcie pracy. Problemy te były wszechstronnie omawiane na 35 sesji Międzynarodowej Konferencji Oświatowej, która odbyła się w Genewie w dniach od 27 sierpnia do 4 września 1975 r. Potrzeby kształcenia i rozwoju człowieka już dawno wykroczyły poza konwencjonalne ramy czasu i rozwiązań instytucjonalnych; rozciągają się one na cały okres aktywności zawodowej człowieka, obejmując różne aspekty jego życia, pracy i jego rozwoju.

DOSKONALENIE NAUCZYCIELI

W zawodzie nauczyciela funkcjonowały dotychczas różne formy przygotowania kadr oświatowych, uzupełniania i podnoszenia ich kwalifikacji, doskonalenia zawodowego i samokształcenia. Dziś dążymy ido tego, by zawód nauczyciela dysponował kompleksowym systemem kształcenia ustawicznego, racjonalnie kojarzącym zdobywanie wiedzy w formach zinstytucjonalizowanych z szeroko rozwiniętym samokształceniem i samodoskonaleniem.
Tradycyjne struktury kształcenia i doskonalenia nauczycieli na ogół przewidywały kształcenie wstępne obejmujące przygotowanie do podjęcia pracy pedagogicznej oraz w najlepszym przypadku  celowo zagospodarowany start zawodowy, początkującego nauczyciela.
Tak więc nauczyciel podlegał kształceniu w okresie przygotowania do zawodu, w pierwszych latach swojej pracy, ale dalszy przebieg tego kształcenia zależał w decydującej mierze od osobistego wysiłku, konkretnych warunków w miejscu pracy i sytuacji życiowej nauczycieli, ich doświadczenia w zakresie samokształcenia i samodoskonalenia w toku pracy szkolnej.

O ZMIANACH W KSZTAŁCENIU

Zmiany w kształceniu i doskonaleniu nauczycieli mają na celu podniesienie poziomu ich wykształcenia oraz zbudowanie systemu kształcenia ustawicznego nauczycieli. Konieczność podniesienia poziomu kwalifikacji kadr oświatowych podkreśla się powszechnie i łączy się z tym nadzieje na wzrost efektywności szkolnictwa. Zrealizowanie tego zadania jest też podstawowym warunkiem powodzenia realizowanej reformy oświatowej. Wychodząc z tych założeń podjęto decyzje związane z kształceniem na pełnym wyższym poziomie nowych nauczycieli oraz z podniesieniem kwalifikacji nauczycieli pracujących, powołano nowe placówki doskonalenia kadr oświatowych, włączono do realizacji tych zadań radio i telewizję.
Rzeczą powszechnie wiadomą jest, że w dzisiejszych warunkach przyspieszonego tempa rozwoju nauki i techniki, przemian oświatowych naucźyciel nie może opanować takiej sumy wiedzy i takich umiejętności, które wystarczyłyby mu na cały okres aktywności zawodowej. Toteż tendencji do zmian jakościowych zawodu nauczycielskiego towarzyszyć musi poszukiwanie nowych modeli programowo-instytucjonalnych oraz przekształcenie istniejących struktur zgodnie z aktualnymi potrzebami, ale ujmowanymi również w perspektywie dnia jutrzejszego.

error: Content is protected !!